rozdział I część I
- Katie ! Katie ! -Usłyszałam znajomy
głos dochodzący z przedpokoju , kiedy spałam .
- Katie ! - Głos niebezpiecznie zbliżał
się do drzwi mojej sypialni .
- Co do cholery jasnej ? - Pomyślałam , a
po chwili do pokoju weszła Rebecca .
- Katie ! Jest już prawie 10 ! Spóźnisz
się do pracy . - Mówiła z podniesionym głosem oczekując na moją reakcje .
- O kurwa ! - Wyskoczyłam z łużka jak
poparzona . Dzisiaj miałam tyle pracy . Z nie dopracowanym makijażem podeszłam do
szafy szukając mojego ulubionego topu .
- Rebecca ! Gdzie jest mój top ?! -
Krzyknęłam tak głośno , że wszyscy w okolicy kilometra za pewne mnie usłyszeli
.
- Kochanie przepraszam , ale ostatnio
pozwoliłaś mi pożyczyć mi ciuby na impreze ... i ... i ubrudziłam ją winem . To
dziadostwo nie chce zejść . - Patrzała na mnie wzrokiem niewinnego dzieciątka
- Nie myśl sobie że ci to podaruje . - Oznajmiłam po czym kontynuowałam
poszukiwanie jakichkolwiek ciuchów . - Nie to nie możliwe . - Błądziłam oczami
po pokoju , gdy zobaczyłam godzinę widniejącą na zegarku .
-Kurwa ! - Powiedziałam sama do siebie .
Po nieudanych poszukiwaniach zmuszona byłam ubrać fioletową koronkową sukienke
. Dobrałam do tego czarną torebkę i buty . Chwyciłam za aparat i magazyny po
czym wybiegłam z mieszkania .
* 20 minut później *
Na szczęście nie było korków więc
dotarłam na miejsce doszyć szybko , lecz nie dość szybko by przeglądnąć
magazyny potrzebne mi do pracy .
Szłam ulicami Londynu przeglądając
czasopisma . Nagle poczułam nieprzyjemne zderzenie i upadłam na ziemię . Aparat
i torebka leżały na ulicy a porozwalane magazyny niedaleko mnie .
- Zajebiście kurwa ! - Mówiłam sama do
siebie siedząc na chodniku . - Ja zawsze mam pecha . - Ujrzałam dłoń kierująca
się w moją stronę . Skorzystałam z pomocy .
- Przepraszam nie zauważyłem Cię . Nic Ci
się nie stało ? - Powiedział na jednym wdechu blondyn.
- Nie , wszystko wporządku . - powiedziałam obojętnie zbierając rzeczy z
ulicy .
Blondyn szybko schylił się i pomógł
zbierać mi gazety . - Jeszcze raz przepraszam . Może jakoś Ci to wynagrodzę i
pójdziemy na kawę ? - rzucił podnosząc jedną brew , tym samym uśmiechając się .
- Bardzo chętnie , ale jestem już
spóźniona do pracy . - Podniosłam wzrok i zobaczyłam piękne niebieskie tęczówki i rozwiane przez wiatr
blond włosy . - Przepraszam , ale jestem już na prawdę spóźniona . - Odwróciłam
się do chłopaka plecami i poszłam . Po kilku krokach usłyszałam znajomy głos .
- Powiesz mi chociaż jak masz na imie ? -
Patrzał na mnie z podniesioną brwią i śnieżnobiałym uśmieszkiem .
- Katie ! - Rzuciłam po czym znów się
odwróciłam i poszłam w kierunku pracy .
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz